گزینه های حفاظت در برابر خوردگی برای پروژه های سازه های فولادی در فضای باز

سازه های فولادی در فضای باز با تخریب بی امان محیطی ناشی از رطوبت، کلریدها و آلاینده های صنعتی مواجه هستند. بدون حفاظت دقیق، به خطر افتادن یکپارچگی سازه منجر به خطرات ایمنی فاجعه‌بار و تلاش‌های مرکب اصلاح می‌شود. تعیین سیستم ضد خوردگی اشتباه، تخریب را تسریع می کند. این امر باعث بازنشستگی زودرس دارایی شده و زمان توقف تعمیر و نگهداری را افزایش می دهد. این امر به ویژه در محیط های تهاجمی مانند مناطق ساحلی، صنعتی و مناطق با رطوبت بالا که فولاد به سرعت اکسید می شود، صادق است. ما می بینیم که پروژه ها زود شکست می خورند زیرا طراحان خورندگی جوی محلی را دست کم می گیرند یا ترکیبات پرایمر و روکش ناسازگار را انتخاب می کنند. این راهنما یک چارچوب فنی برای مهندسان و مدیران پروژه فراهم می کند. شما یاد خواهید گرفت که ارزیابی کنید، فهرست نهایی را انتخاب کنید و بهینه را مشخص کنید متدولوژی های سازه فولادی محافظ در برابر خوردگی بر اساس قرار گرفتن در معرض محیطی، هندسه سازه و طول عمر پروژه.

خوراکی های کلیدی

• پایه محیطی: طبقه‌بندی زیست‌محیطی ISO 12944 (C1 تا C5-M/C5-I) باید الزامات پایه را برای هر استراتژی حفاظت در برابر خوردگی سازه‌های فولادی در فضای باز تعیین کند.

• هزینه چرخه عمر در مقابل هزینه اولیه: پس انداز اولیه برنامه اغلب بدهی های بلندمدت را پنهان می کند. یک پوشش سازه فولادی رنگ‌شده ارزان‌تر معمولاً به دلیل چرخه‌های نگهداری و پوشش مجدد مکرر در مقایسه با گالوانیزه گرم، هزینه‌های چرخه عمر بالاتری را به همراه دارد.

• سازگاری سیستم: ترکیب فلزات غیرمشابه یا اعمال پوشش های نادرست روی پرایمرهای روی منجر به شکست سریع گالوانیکی یا چسب می شود که نیازمند رعایت دقیق مشخصات سازنده و مهندسی است.

• یکپارچه سازی زنجیره تامین: همکاری با یک تامین کننده سازه فولادی گالوانیزه با تجربه یا اعمال کننده پوشش تخصصی در اوایل مرحله طراحی، خطرات اجرا را کاهش می دهد، انطباق QA/QC را تضمین می کند و پارامترهای گارانتی را تایید می کند.

تعریف معیارهای موفقیت برای حفاظت در برابر خوردگی سازه های فولادی در فضای باز

مقوله‌های قرار گرفتن در معرض محیطی و خورندگی (ISO 12944)

ارزیابی شرایط جوی کلان محیطی اولین گام در حفاظت از دارایی های ساختاری است. قبل از انتخاب هر گونه مواد، باید سایت را به طور دقیق طبقه بندی کنید. استاندارد ISO 12944 یک چارچوب قابل اعتماد برای این طبقه بندی ارائه می کند. دسته بندی ها از C1 برای فضای داخلی خوش خیم تا C5-I برای مناطق صنعتی سنگین متغیر است. C5-M محیط های دریایی و آب دریا بسیار تهاجمی را پوشش می دهد. طبقه بندی صحیح سایت، انتخاب را تضمین می کند سیستم حفاظت از خوردگی سازه فولادی در فضای باز با سطح تهدید واقعی مطابقت دارد.

اقلیم های کوچک نیز نیازمند ارزیابی دقیق هستند. یک طبقه‌بندی منطقه‌ای عمومی اغلب خطرات موضعی که پوشش‌ها را زودتر از موعد از بین می‌برند را نادیده می‌گیرد. شما باید شرایط خاص سایت را در مرحله برنامه ریزی ارزیابی کنید.

• قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی موضعی از دریچه های اگزوز یا برج های خنک کننده مجاور.

• انتشارات صنعتی و ذرات معلق در سطوح ساختاری افقی.

• اسپری نمک ساحلی توسط بادهای غالب کیلومترها از خط ساحلی به داخل خشکی انجام می شود.

• تخریب شدید UV در ارتفاعات یا مکان‌های استوایی که اپوکسی‌ها را گچ می‌کند.

• رطوبت دائمی در مناطق سایه دار احاطه شده توسط پوشش گیاهی متراکم یا ساختمان های مجاور.

برای نشان دادن اینکه چگونه ISO 12944 انتخاب مواد را دیکته می کند، از دست دادن جرم مورد انتظار فولاد کم کربن در محیط های مختلف را در نظر بگیرید. در محیط C2، فولاد ممکن است سالانه 10 تا 100 گرم در هر متر مربع از دست بدهد. در محیط C5-M، این کاهش به 400 تا 650 گرم می رسد. شما نمی توانید از سیستم پوشش C2 در محیط C5 استفاده کنید و انتظار دوام آن را داشته باشید.

قابلیت دسترسی به عمر و نگهداری طراحی

انتظارات دوام باید با چرخه عمر مورد نظر دارایی هماهنگ باشد. بین الزامات کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تفاوت قائل شوید. حفاظت کوتاه مدت 5 تا 15 سال است. میان مدت 15 تا 25 سال را پوشش می دهد. دوام طولانی مدت بیش از 25 سال است. یک سازه پشتیبانی موقت نیاز به مشخصات متفاوتی نسبت به روگذر دائمی بزرگراه دارد. تطبیق سیستم پوشش با عمر طراحی از مهندسی بیش از حد و محافظت کم جلوگیری می کند.

دسترسی به تعمیر و نگهداری آینده انتخاب اولیه سیستم را دیکته می کند. یک استراتژی مقاومت در برابر خوردگی قاب فضای باز باید هندسه های پیچیده را در نظر بگیرد. گره های صعب العبور، اتصالات پیچ و مهره ای و اتصالات با ارتفاع زیاد، پوشش مجدد دستی را از نظر فیزیکی غیرقابل تحمل می کند. اگر نتوان به راحتی با داربست یا بالابرهای هوایی به یک عنصر سازه دسترسی داشت، از همان روز اول نیاز به یک سیستم بدون تعمیر و نگهداری دارد. برای قطعاتی که 100 فوت در هوا روی ماشین‌های فعال معلق هستند، نمی‌توانید به لمس دستی اعتماد کنید.

هسته سیستم های ضد خوردگی: ارزیابی فنی و معاوضه

گالوانیزه گرم (HDG)

گالوانیزه گرم یک پیوند متالورژیک آلیاژ روی و آهن بین روی و فولاد ایجاد می کند. این هم حفاظت مانع بادوام و هم حفاظت کاتدی را فراهم می کند. اگر پوشش خراشیده شود، روی اطراف خود را قربانی می کند تا از فولاد در معرض دید محافظت کند. این مکانیسم دوگانه باعث می شود HDG در برابر آسیب های مکانیکی در حین حمل و نقل و نعوظ بسیار انعطاف پذیر باشد. این فرآیند شامل فرو بردن فولاد ساخته شده در یک کتری مذاب روی با دمای تقریبی 840 درجه فارنهایت است. پوشش حاصل از چندین لایه آلیاژی متمایز (گاما، دلتا، زتا) تشکیل شده است که روی آن لایه ای از روی خالص (اتا) قرار گرفته است.

شیمی فولاد خام مستقیماً بر کیفیت گالوانیزه تأثیر می گذارد. شما باید ترکیب فولاد را قبل از مشخصات ارزیابی کنید. سطح سیلیکون و فسفر بسیار مهم است. آنها باید خارج از محدوده Sandelin و Sebisty قرار بگیرند. نادیده گرفتن این محدوده ها باعث رشد بیش از حد آلیاژ روی-آهن می شود. این باعث ایجاد پوشش های شکننده و بیش از حد ضخیم می شود که در هنگام ضربه زدن به راحتی پوسته پوسته می شوند. ما همیشه گزارش های آزمایش آسیاب را درخواست می کنیم تا محتوای سیلیکون را قبل از ارسال فولاد به گالوانیزه بررسی کنیم.

HDG در نواحی با سایش بالا برتری دارد. هندسه های توخالی پیچیده داخلی و خارجی را به راحتی پوشش می دهد، مشروط بر اینکه سازنده دارای سوراخ های تهویه و تخلیه مناسب باشد. این گزینه ایده آل برای پروژه هایی است که به دوام طولانی مدت و بدون تعمیر و نگهداری نیاز دارند. روی داخل بخش‌های لوله‌ای را به همان اندازه بیرون می‌پوشاند و از خوردگی داخلی جلوگیری می‌کند که تا زمانی که شکست ساختاری رخ نمی‌دهد، مورد توجه قرار نمی‌گیرد.

با این حال، HDG دارای محدودیت های فیزیکی است. این توسط اندازه فیزیکی محدود شده است حمام های گالوانیزه تامین کننده سازه های فولادی گالوانیزه . اگر طول پرتو از کتری بیشتر شود، نیاز به فرورفتن تدریجی دارد که می‌تواند درز قابل مشاهده باقی بماند و خطر اعوجاج را افزایش دهد. گزینه های زیبایی شناسی اولیه نیز به یک روکش فلزی استاندارد محدود می شود. می‌توانید از سیستم‌های روکش دوبلکس برای نیازهای رنگی معماری استفاده کنید و پس از پروفیل مناسب، رنگ را روی سطح گالوانیزه اعمال کنید.

پوشش های محافظ با کارایی بالا (رنگ مایع و پودری)

رنگ های مایع و پودری با استفاده از سیستم های چند لایه محافظت مهندسی شده را ارائه می دهند. هر لایه عملکرد خاصی را انجام می دهد. برای فولاد سازه ای در فضای باز نمی توانید به یک لایه رنگ تکیه کنید. یک سیستم مناسب ضخامت و افزونگی ایجاد می کند.

1. پرایمر غنی از روی: محافظت اولیه در برابر خوردگی کاتدی را در سطح مشترک فولاد ارائه می کند. سیلیکات های معدنی روی عملکرد عالی ارائه می دهند اما در طول پخت نیاز به کنترل رطوبت دقیق دارند. اپوکسی‌های روی ارگانیک در طول کاربرد بخشندگی بیشتری دارند.

2. پوشش ساخت متوسط ​​اپوکسی: به عنوان یک لایه مانع با دوام بالا عمل می کند تا از ورود آب، اکسیژن و مواد شیمیایی جلوگیری کند. این لایه ضخامت لایه خشک (DFT) لازم را ایجاد می کند تا پرایمر را از محیط جدا کند.

3. پوشش رویه پلی اورتان/اورتان: سیستم را در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش و هوای جوی محافظت می کند و در عین حال الزامات زیبایی را ارائه می دهد. اپوکسی ها در برابر نور خورشید گچ می زنند و محو می شوند و پوشش رویی اورتان را برای قرار گرفتن در فضای باز اجباری می کند.

این سیستم ها برای تطابق رنگ های معماری بسیار خاص بهترین هستند. آنها با قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی یا اسیدی تهاجمی وقتی به درستی فرموله شوند به خوبی برخورد می کنند. آنها همچنین برای مجموعه های ساختاری در مقیاس بزرگ که نیاز به استفاده در محل یا لمس کردن دارند، مناسب هستند. هنگامی که یک جزء برای یک کتری گالوانیزه بیش از حد بزرگ است، یک سیستم پوشش مایع با کارایی بالا که در یک مغازه تحت کنترل آب و هوا استفاده می شود جایگزین استاندارد است.

الف پوشش سازه فولادی رنگ شده در حین حمل و نقل و نصب بسیار مستعد آسیب مکانیکی است. زنجیر، تسمه های نایلونی و ضربه های دیگر تیرها به راحتی رنگ را به فولاد لخت فرو می ریزند. این نیاز به آماده سازی دقیق سطح برای استانداردهای SSPC/NACE دارد. همچنین برای موثر ماندن، نیاز به چرخه های تعمیر و نگهداری مداوم و برنامه ریزی شده دارد. شما باید بلافاصله پس از نعوظ برای ترمیم آسیب های حمل و نقل، برای نقاشی لمسی برنامه ریزی کنید.

فولاد هوازدگی بدون پوشش (UWS)

فولاد هوازدگی از ترکیبات خاص مس، فسفر و آلیاژ کروم استفاده می کند. این عناصر یک پتینه محافظ زنگ مانند پایدار و محکم می‌سازند. این پتینه در برابر خوردگی بیشتر جوی بدون پوشش اضافی مقاومت می کند. لایه اکسیداسیون اولیه به عنوان یک مانع عمل می کند و سرعت خوردگی را تا کسری از آنچه فولاد کربن استاندارد تجربه می کند کاهش می دهد.

UWS برای پل های بزرگراه و زیرساخت های راه دور بهترین است. عملکرد فوق‌العاده‌ای در محیط‌هایی با چرخه‌های جوی مرطوب و خشک متناوب دارد. پتینه برای تثبیت صحیح به این چرخه ها نیاز دارد. اگر فولاد دائما مرطوب بماند، لایه محافظ هرگز تشکیل نمی شود و فولاد درست مانند فولاد کربن استاندارد خورده می شود.

معاوضه ها کاربرد آن را محدود می کند. UWS برای رطوبت ثابت، اسپری نمک دریایی یا محیط های زیر آب نامناسب است. قرار گرفتن در معرض کلرید سنگین، پتینه محافظ را از بین می برد و باعث از بین رفتن سریع بخش می شود. همچنین به جزئیات معماری خاصی نیاز دارد. باید از لک شدن رواناب ناشی از زنگ زدگی روی بتن و مصالح مجاور جلوگیری کنید. ما همیشه هنگام استفاده از فولاد هوازدگی، قطره‌های قطره‌ای طراحی می‌کنیم یا آب روان را از زیر سازه‌ها دور می‌کنیم.

پوشش های اسپری حرارتی (فلزی)

متالیزاسیون شامل ذوب و پاشش روی، آلومینیوم یا آلیاژهای روی-آلومینیوم است. اپلیکاتورها فلز مذاب را مستقیماً با استفاده از تجهیزات اسپری قوس سیمی یا شعله روی سطح فولادی با سنگ ریزه اسپری می کنند. این یک مانع محافظ غیرقابل نفوذ را تشکیل می دهد که محافظت کاتدی عالی را ارائه می دهد. ضخامت پوشش می تواند به طور قابل توجهی بالاتر از گالوانیزه گرم باشد.

این روش برای اعضای سازه ای بسیار بزرگ بهترین است. به راحتی اجزای بسیار بزرگ برای حمام HDG را کنترل می کند. در مناطق آبپاش دریایی و دارایی هایی که در معرض محیط های تهاجمی دریایی هستند که نیاز به حفاظت طولانی مدت دارند، برتری دارد. ما اغلب متالیزاسیون را برای تیرهای پل و اجزای پلت فرم دریایی مشخص می کنیم.

این فرآیند به اعمال کننده های بسیار ماهر و پروفیل های سطحی دقیق نیاز دارد. برای اطمینان از چسبندگی مکانیکی، فولاد باید به شکل تیزی و زاویه‌ای منفجر شود. پوشش اسپری شده ذاتاً متخلخل است و باید با یک پوشش سیلر کم ویسکوزیته آب بندی شود. این کار از نفوذ رطوبت به منافذ جلوگیری می کند و طول عمر سیستم را افزایش می دهد.

مقیاس پذیری، لجستیک و زنجیره تامین

ظرفیت تامین کننده و کنترل کیفیت

ارزیابی ظرفیت تامین کننده و کنترل کیفیت از تاخیر پروژه جلوگیری می کند. شما باید تامین کنندگان خود را به طور کامل بررسی کنید. انطباق با ISO 9001 و رعایت استانداردهای ASTM یا EN را بررسی کنید. ابعاد حمام های گالوانیزه یا غرفه های رنگ را بررسی کنید تا مطمئن شوید که می توانند بزرگترین اعضای ساختاری شما را اداره کنند. عدم تطابق در اینجا باعث طراحی مجدد پرهزینه یا اتصال میدان می شود.

زمان گردش بر اساس ظرفیت مغازه در نوسان است. اسلات های تولید را در اوایل برنامه ریزی پروژه ایمن کنید. مستندات فرآیندهای تضمین کیفیت داخلی خود را درخواست کنید. ما به ثبت روزانه شرایط محیطی، اندازه‌گیری پروفایل سطح، و قرائت ضخامت لایه خشک از اعمال کننده پوشش خود نیاز داریم.

حمل و نقل و حمل و نقل لجستیک

ارزیابی زمان سرب و لجستیک حمل و نقل برای اعضای سازه از پیش روکش شده حیاتی است. جابجایی تیرهای فولادی عظیم بدون آسیب رساندن به پوشش محافظ نیاز به جابجایی تخصصی دارد. شما نمی توانید از زنجیر فولادی استاندارد استفاده کنید. استفاده از تسمه های نایلونی نرم و مسدود کننده های بالشتکی را در هنگام بارگیری و تخلیه الزامی کنید.

آسیب حمل و نقل اجتناب ناپذیر است، اما شما می توانید آن را به حداقل برسانید. مسیر تدارکات را برنامه ریزی کنید تا از پل های کم یا پیچ های تنگ که نیاز به جابجایی بیش از حد دارند اجتناب کنید. برای سیستم های پوششی که در سایت اعمال می شوند، زمان لازم برای ساخت سازه های مهار محیطی را در نظر بگیرید. رنگ آمیزی زمین به داربست، برزنت و تجهیزات کنترل آب و هوا برای حفظ پارامترهای کاربردی مورد نیاز نیاز دارد.

ریسک های پیاده سازی و استراتژی های کاهش مهندسی

آسیب‌پذیری‌های فاز طراحی و هندسه

حفاظت در برابر خوردگی روی میز پیش نویس شروع می شود. جزئیات باید از تله های خوردگی جلوگیری کند. از شکاف هایی که در آن رطوبت و زباله جمع می شود خودداری کنید. از الگوهای زهکشی مناسب برای حذف آب ایستاده و حوضچه اطمینان حاصل کنید. در صورت امکان، قرار گرفتن در معرض جوی مستقیم مفاصل بحرانی را کاهش دهید. سفت‌کننده‌های افقی را کمی شیب می‌دهیم تا اطمینان حاصل شود که آب به جای جمع شدن، از بین می‌رود.

کاهش خوردگی گالوانیکی برای هر کسی ضروری است پروژه قاب فولادی ضد خوردگی . فلزات غیر مشابه را با استفاده از واشر الاستومری غیر رسانا، واشر و آستین جدا کنید. تماس مستقیم بین فولاد کربنی و فولاد ضد زنگ یا آلومینیوم در حضور الکترولیت هایی مانند آب باران، تخریب را به سرعت تسریع می کند.

گرد کردن مناسب لبه را مشخص کنید. حداقل شعاع 2 میلی متر استاندارد است. لبه‌های تیز باعث می‌شوند سیستم‌های رنگ مایع در حین پخت به دلیل کشش سطحی از بین بروند. این منجر به خرابی حفظ لبه و زنگ زدگی زودرس می شود. سنگ زنی تمام لبه های تیز قبل از انفجار ساینده یک مرحله اجباری در مشخصات ما است.

آماده سازی سطح و خرابی های کاربردی

انفجار ساینده نقش مهمی در موفقیت پوشش دارد. استانداردهایی مانند Sa 2.5 یا SSPC-SP 10 'Nar-White Metal' پروفایل لنگر لازم را ایجاد می کنند. این پروفیل چسبندگی مکانیکی مورد نیاز برای اتصال موثر پرایمرها را فراهم می کند. اگر پروفیل خیلی کم عمق باشد، رنگ پوست کنده می شود. اگر خیلی عمیق باشد، قله های پروفیل فولادی از میان آستر بیرون زده و باعث زنگ زدگی دقیق می شود.

نظارت بر پارامترهای کاربردی میکرو محیطی از خرابی های پنهان جلوگیری می کند. در طول فرآیند پوشش، محدودیت های سختی را در مورد نقطه شبنم، رطوبت نسبی، دمای بستر و دمای محیط اعمال کنید. دمای سطح فولاد باید حداقل 5 درجه فارنهایت بالاتر از نقطه شبنم باقی بماند. اعمال اپوکسی بر روی یک لایه میکروسکوپی از تراکم لایه لایه شدن را تضمین می کند.

بازرسان دارای گواهی NACE/AMPP شخص ثالث را مأمور کنید. آنها مشخصات سطح، ضخامت لایه خشک (DFT) و چسبندگی متقاطع هاچ را تأیید می کنند. تأیید مستقل تضمین می کند که سیستم دقیقاً همانطور که مشخص شده است عمل می کند. ما هرگز برای پروژه‌های زیرساختی حیاتی تنها به گزارش‌های کنترل کیفیت داخلی اپلیکاتور تکیه نمی‌کنیم.

نتیجه گیری

برای اطمینان از طول عمر سازه و به حداقل رساندن تخریب محیط زیست، این مراحل دقیق بعدی را دنبال کنید:

• قبل از نهایی کردن هر گونه طراحی سازه، ارزیابی خورندگی خاص سایت را با استفاده از چارچوب ISO 12944 انجام دهید.

• گالوانیزه گرم را به عنوان خط پایه پیش فرض برای اعضای سازه انتخاب کنید، سیستم های چند لایه را برای الزامات زیبایی شناختی یا شیمیایی خاص رزرو کنید.

• تمام جزئیات ساختاری را برای از بین بردن تله های آب، لبه های تیز و تماس مستقیم بین فلزات غیر مشابه بررسی کنید.

• پیش نویس مشخصات فنی سختگیرانه که پروفیل های آماده سازی سطح خاص و محدودیت های کاربرد محیطی را الزامی می کند.

• برای بررسی ضخامت و چسبندگی فیلم خشک در طول مرحله کاربرد، بازرسان تایید شده شخص ثالث را درگیر کنید.

سوالات متداول

س: بادوام ترین حفاظت در برابر خوردگی برای سازه های فولادی در فضای باز چیست؟

پاسخ: پوشش های گالوانیزه گرم و پاشش حرارتی معمولاً بالاترین دوام را دارند. آنها هم محافظت مانع و هم حفاظت کاتدی را ارائه می دهند. طول عمر آنها اغلب در محیط های متوسط ​​بدون نیاز به تعمیر و نگهداری فعال بیش از 50 سال است.

س: استاندارد ISO 12944 چگونه بر انتخاب پوشش فولادی تأثیر می گذارد؟

پاسخ: ISO 12944 خورندگی محیطی را از C1 (خیلی کم) تا C5 (بسیار زیاد) طبقه بندی می کند. ضخامت پوشش مورد نیاز، نوع پرایمر و آماده سازی سطح مورد نیاز برای دستیابی به یک عمر طراحی خاص در آن محیط دقیق را دیکته می کند.

س: تفاوت بین حفاظت مانع و حفاظت کاتدی در فولاد چیست؟

A: حفاظت مانع از نظر فیزیکی آب و اکسیژن را از رسیدن به بستر فولادی مسدود می کند. حفاظت کاتدی از یک فلز قربانی مانند روی استفاده می کند که برای محافظت از فولاد زیرین ترجیحاً خورده می شود حتی اگر مانع خراشیده شود.

س: آیا می توانید یک پوشش ساختار فولادی رنگ شده را روی گالوانیزه گرم اعمال کنید؟

ج: بله. به این سیستم دوبلکس می گویند. این نیاز به آماده سازی سطح خاصی دارد، معمولاً یک انفجار سبک، برای نمایاندن سطح روی. سپس برای اطمینان از چسبندگی مناسب، باید پرایمرها و روکش های رویی سازگار را اعمال کنید.

س: چرا پوشش های محافظ در فولاد در فضای باز پیش از موعد خراب می شوند؟

پاسخ: شکست زودرس تقریباً همیشه ناشی از آماده سازی ناکافی سطح است. عدم حذف رسوب آسیاب، اعمال پوشش روی تراکم، یا نادیده گرفتن لبه های تیز از چسبندگی مکانیکی مناسب جلوگیری می کند و منجر به لایه برداری سریع و خزش زنگ می شود.

س: چه زمانی باید در پروژه های ساختمانی از فولاد هوازدگی اجتناب کرد؟

A: از هوازدگی فولاد در محیط‌هایی با رطوبت ثابت، اسپری نمک دریایی سنگین یا قرار گرفتن در معرض کلرید بالا اجتناب کنید. فولاد برای تشکیل پتینه محافظ خود به چرخه های مرطوب و خشک متناوب نیاز دارد. بدون آنها، به طور مداوم خورده می شود.